Pan J.F. napisał:

>>>> Używając innych martwych klawiszy można napisać Ľ, ľ, â, ň, ă, ş
>>>> i co tam jeszcze może się trafić urzędnikowi stanu cywilnego
>>>> (i nie tylko jemu).
>>> Pod warunkiem, że urzędnik ma oprogramowanie kompatybilne z jakimś
>>> UTF-em oraz terminal potrafiący wyświetlać Unicode.
>> Nie jest to warunek konieczny. Font postscriptowy w swoim podstawowym
>> kodowaniu (z początku lat osiemdziesiątych), mimo że ma tylko 256
>> glifów, również pozwala na to samo -- przy użyciu kompozytów. Wbrew
>> obiegowej opinii, użycie przy drukowaniu kompozytów nie jest ani
>> trochę gorsze od drukowania *wcześniej zmontowanymi* literkami.
>
> Ale co - chcesz w bazie danych te kompozyty zapamietywać ?
> I jak potem wyszukasz "Jarosław", a jak "Łukasz" ?

Podstawowa wątpliwość dotyczyła chyba głównie możliwości wyświetlania.

> Niestety - to wymaga calosciowego podejscia - klawiatura, ekran,
> programy, baza danych, drukarki ... e-mail.

UTF nie jest "całościowym podejściem", na przykład nie wie nic na temat
sortowania. Unicode niczego nie rozwiązuje od początku do końca, tylko
wiele rzeczy upraszcza (inne zaś komplikuje i utrudnia).

> Albo czekasz az informatyka dorosnie, albo trzaskasz wlasny zamkniety
> system ... w assemblerze ?

Nie czekałem, trzaskałem, choć nie w asemblerze (marny jest do tego).
Lepsze to niż tkwić wciąż przy 7-bitowym ASCII i czekać nie wiadomo
na co.

Jarek

--
-- Powiedz cokolwiek!
-- Co robimy?
-- Czekamy na Godota?
-- A, racja.