Użytkownik "Mateusz Viste" <m...@n...pamietam> napisał w wiadomości
news:5b308e4c$0$15496$426a34cc@news.free.fr...
> On Mon, 25 Jun 2018 00:41:16 +0200, HF5BS wrote:
>> Ja też raczej nie. Ale wiesz... jak się np. kiedyś truło w gadzinówkach
>> i innych Bajtkach wszelakich, że TYLKO JEDNA PARTYCJA PRIMARY, to ja
>> zrobiłem cztery, wybierając startującą reczną zmianą znacznika "active".
>
> Ale przecież to tak dokładnie miało działać. Tablica w MBR ma miejsce na

Na 4 - wiadomo.

> 4 partycje. Onegdaj zresztą każda partycja była "primary", bo innych nie
> było. Partycje rozszerzone pojawiły się później, jako brzydki work-around
> na to by dało się korzystać z większej ilości dysków logicznych przy
> jednoczesnym ograniczeniu 4 wpisów w MBR.

I tak tworzy się kilka takich tablic naraz. ZTCP, GPT zniosło ten podział,
wszystkie 255 (czy -6, nie pomnę) są po prostu, partycjami, jakby primary
(różnie róźne źródła się odnoszą).

>
> Kiedy dokładnie i dlaczego przestrzegano o tym by nie tworzyć więcej jak
> jednej partycji podstawowej? Niczego takiego nie pamiętam, ale być może
> był jakiś specyficzny przypadek który tego wymagał. Chętnie się dowiem.

ZTCP, to nie było przestrzeganie, a niedasizm. Nie-da-się - taki był
wydźwięk, chyba, ze go źle odczytałem. Mniej-więcej koło początku pierwszej
połowy lat '90. Bajtki różne, Komputery, inne takie. To mając juz swój
komputer w '93 peceta, postanowiłem zobaczyć, co się stanie, gdy złamię to
odium niedasizmu więcej, niż jednej partycji primary. I złamało się
przepięknie, przepinałem tylko znaczniki boot (*). Aż muszę jakiegoś
wcześniejszego DOSa, może 3.30, który dostaje padaki, gdy mu się podstawi
więcej, niż 32 MB...? Pamiętam, że na wszystkich kompach, co je "temi
rencamy ten tego", jak był podział, to druga partycja była rozszerzona, a na
niej położony wolumin. Zresztą, do dziś się zakładają rozszerzone, jak np.
instalujemy Ubuntu, swapa zakłada na rozszerzonej, niby tylko jedną ścieżkę
się tak traci, ale ja jakoś nie lubię na próżno zostawiać nawet tak małych
kawałków, w końcu to niecałe 32 kB, więcej traci się na "wasted space", w
postaci niewykorzystanej przestrzeni w końcówkach plików. A przecież równie
dobrze pingwini swap chodzi na primary.

(*) BTW: W archiwum pl.comp.os.ms-windows.winnt opisałem sposób, w jaki
należy położyć dwie Windy, aby miały wspólny plik wymiany, aby się nawzajem
nie widziały, zilustrowane podlinkowanymi obrazkami. Do tego, plik wymiany
jest wstawiony na partycji bez literki, w NT to banalne, bo NT nie
potrzebuje literki woluminu, to tylko historyczna zaszłość. Przy starcie
jest wybór, która Winda ma odpalić. Trzy partycje primary. Sposób jest
przetestowany praktycznie i działa. Testowe Windy to XP. OIDP, partycją BOOT
jest ta ze swapem, działa wyśmienicie. W każdym razie, ze swapowej
bezliterkowej startuję system na dużej maszynie, nie ma problemów z tego
tytułu, a niejedną sprawę wręcz upraszcza.

--
Łapy, łapy, cztery łapy,
A na łapach pies kudłaty.
Kto dogoni psa? Kto dogoni psa?
Może ty? Może ty? Może jednak ja...?