On 2012-12-01, Andrzej Jarzabek <a...@g...com> wrote:
> Ale dlaczego od razu "lepszość"? I robić można różne rzeczy, ale
> przecież nie o to chodzi. Można na przykład uznać, że jako społeczeństwo
> potrzebujemy zarówno mechaników, jak i kulturoznawców, a skoro
> potrzebujemy, to można oszacować ilu potrzebujemy, i w związku z tym ilu
> ludzi trzeba w każdym roku na kulturoznawstwo przyjmować. No chyba że od
> razu uznamy, że w obozie pracy kulturoznawcy są niepotrzebni.

No i to jest właśnie centralne planowanie :).

Czy w związku z tym pomysłem zamierzasz zabronić kształcenia
kulturoznawców na prywatnych uczelniach? Czy może od razu zamknąć
je wszystkie, żeby nie powodowały problemów w przyszłości? :P

A poważnie, to jest trochę bardziej skomplikowane niż Ci się zdaje.

Po pierwsze: kulturoznawsto jest na prawie każdym (może każdym)
państwowym uniwerku. Nie można tam kształcić po 3 osób, bo byłby
problem organizacyjny. W efekcie już wymnaża Ci się to do setek.
Można by zabronić uczenia kulturoznawstwa wszystkim poza
kilkoma uczelniami, ale to oznacza zamknięcie katedr kulturoznawstwa
w pozostałych (czyli zwalnianie profesorów - to by dopiero była
akcja w TV). :D

Po drugie: problemem nie jest to, że ludzie idą na kulturoznawstwo.
Problemem jest to, jak je opuszczają i jaki mają pomysł na siebie.
Jeśli na początku studiów (prawie każdych*) rozejrzysz się po rynku
pracy, spytasz specjalistów/praktyków i wymyślisz sobie jakąś realną
karierę, to potem wystarczy ciężko pracować i znajdziesz pracę.
Po kulturoznawstwie można robić mnóstwo rzeczy, bo to jest naprawdę
fajny kierunek z wieloma możliwościami. Ale jeśli kończysz taki
kierunek (nawet z 5.0) idąc jakimś programowym minimum bez planu,
bo oczekujesz, że znajdziesz pracę, to po prostu lądujesz w kolejce
do pośredniaka.
A duża część studentów właśnie tak myśli. Że nie ważne co skończą,
bo i tak pracodawca ich wyszkoli. Że UW czy UJ to świetne uczelnie
i Ci na bezrobociu to pewnie z Bydgoszczy. I tak dalej.
Generalnie: że jakoś to będzie. No ale nie będzie :).

Jeśli nie masz żadnego pomysłu na siebie lub koncentrujesz się
na niezwykle niszowej dziedzinie, to możesz zostać bezrobotnym
nawet po matematyce czy informatyce - szczególnie wtedy, gdy
postanowisz robić w życiu właśnie to "i już".

*) napisałem "prawie każdych" ponieważ nie wiem, gdzie znajdują
pracę absolwenci filozofii (nie licząc tych łączących ją z inną
dziedziną). Może zostają nauczycielami?

pozdrawiam,
PK