nadir pisze:

>> Czy wtedy są jakieś różnice w sposobie tego transmitowania względem
>> takiego VoIP z UPC?
>
> Różnice są zasadnicze.
> VoIP działa w protokole IP, to jest protokół transmisji
> bezpołączeniowej, tzn. nie jest zestawiany kanał transmisyjny, a dane są
> dzielone na pakiety i wysyłane. W czasie jak pakiety lecą od punktu A do
> B, mogą sobie zmieniać drogę(routing) i mają często zmienne opóźnienie.
> Dopóki opóźnienia i ilość "zagubionych" pakietów są akceptowalne, to
> VoIP działa.
> W klasycznej telefonii między abonentami/punktami A i B jest zestawiany
> kanał rozmówny, który ma w zasadzie stałe i pomijalne opóźnienie. No i
> tak najogólniej, przez cały czas trwania rozmowy nie zmienia trasy/drogi.

Jak tylko padło pytanie o to, to to takie ta łączność pakietowa, to
wiedziałem, że prędzej czy później ktoś zacznie cytować informacje
z artykułu "Podstawy sieci TCP/IP" drukowanego trzydzieści lat temu
w "Pani Domu". Routing od mojego domowego komputera do kolejnych
serwerów VoIP, z których korzystam, nie zmienia się częściej niż raz
na kilka lat. Pakiety idą sobie równiutko, jeden przez drugi się nie
wciska, jak ludzie kiedyś w kolejce po papier toaletowy. Rzadko zmienia
się opóźnienie, idą gładko tą samą utartą ścieżką.

W klasycznej telefonii nie zawsze tak bywało. Choćby analogowy system
telefonii komórkowej NMT kluczował tak mięczy kanałami, jak i stacjami
przekaźnikowymi. Człowiek gadał i nie wiedział kiedy w czasie trawnia
rozmowy zmienia się trasa/droga jego słów. Podobnie mogło być w czasach
gdy do międzykontynentalnej łączności wykorzystywano niegeostacjonarne
satelity (na eliptycznych orbitach). To były zupełnie niepakietowe czasy.

Tak więc wymienione różnice nie są "zasadnicze", a nawet nie są prawdziwe.
Ale o tych zasadniczych (z punktu widzenia współczesnej telefonii) już
było, nie ma potrzeby retransmitować.

--
Jarek