Pan J.F napisał:

>> Bezstykowy zapis magnetyczny (jak na bębnach) nie jest gęsty,
>> a stykowy (jak na taśmie) nie jest trwały. Pamięć bębnowa w
>> komputerach była namiastą RAM, musiała działać jak najszybciej,
>> więc bęben kręcił się jak fryga.
>
> Można spowolnić, jak nie trzeba prędkości. Gęstość tam by się
> chyba też jakaś przydała.

Nie tak prosto z tym spowalnianiem. Im wolniej, tym sygnał słabszy.
A słaby jest i tak. W ogólności to drogie i kapryśne. Optyka ma
tu same zalety, w dodatku technika już wcześniej dobrze opanowana
w przemyśle filmowym.

>> A my do zegarynki potrzebujemy cyklu rzędu 1-5 sekund.
>
> Istotnie - jedna cyfra, to tak rzędu sekundy, a bęben miał
> kilkadziesiąt, no może kilka obrotów na s.

Tam były 24 ścieżki godzinowe i 60 minutowych, do tego dwie
fotokomórki jeżdżace na wózkach. Zapowiedź godzin to pół obrotu
bębna, minut -- drugie pół. Chyba 10 czy 12 obrotów bębna na
minutę i tyleż zapowiedzi.

>> Rejestracja optyczna sprawdziła się o wiele lepiej. Zapisane
>> klisze były trwałe, nie niszczyły się w trakcie eksploatacji,
>
> Hm, ogólnie klisze (ponoć błąd - klisza to szkle) wydają mi się
> średnio trwałe. To się jednak trze gdzieś po prowadnicach.

Żadnych prowadnic, bezstykowy odczyt z bebna. Niezniszczalny.
Podejrzeam, że w praktyce nikt nigdy tego nie wymieniał.

>> a ponadto można je było łatwo odtwarzać z backupu.
>
> Ze stratą jakości jednak ?

Niewielką. Przemysł filmowy to też miał dobrze opanowanie. Ponieważ
kopii filmu potrzebne były tysiące, z oryginału robiono ileś kopii
pośrednich, z każdej kolejne kopie, a na końcu film dla kina. I tak
straty były akceptowalne. Zegarynek nie było wiele, łańcuch krótszy.

--
Jarek