Pan Paweł Pawłowicz napisał:

>> Mały obrazek też pamiętam, komuna robiła przesiewowe badania gruźlicze.
>> Faktycznie, nic one nie dawały, rozpoznać się dawało tylko zaawansowane
>> stadia.
>
> Aż tak źle nie było, u mnie wykryli wcześnie. Potem wżerałem PAS trzy
> razy dziennie po garść tabletek. Skutecznie. Jedynym efektem było, że
> kiedy znajomemu potrzebna była krew, poszedłem do stacji krwiodawstwa
> i się przyznałem. Wyrzucili mnie.

Małym obrazkiem wykryli? Wszystkich nas tak badali, wezwania na okresową
fotkę były obowiązkowe, pod groźba kary. Ale koledze wykryli jak już pluł
krwią. PAS też wżerał, ale jak mu powiedzieli, ile zastrzyków dostanie,
to wziął kartkę papieru tej wielkości, by się na niej zmieściły cztery
litery. Potem zrobił długopisem tyle kropek, ile igieł. Gęsto było, widok
trochę załamywał. W ogóle wtedy sporo ludzi chorowało, sam znałem kilku.
Teraz ani jednego.

Rentgen robili też przed komisją wojskową. Krążyły rady, że warto sobie
w klatę wetrzeć grafitowy pył z temperowanego ołówka.

Jarek

--
-- Najlepiej -- mówił jakiś głos od drzwi -- zastrzyknąć sobie nafty
pod skórę na ręku. Mój bratanek miał takie szczęście, że mu amputowali
rękę po łokieć i teraz ma spokój z całą wojną.