On 6/4/2018 11:30 PM, HF5BS wrote:
> czy C128...? Bo jedyne, co mi na myśl przychodzi, co raczej DMA nie
> jest, to przepinanie procków

W komputerach 8 bit DMA pojawia się zazwyczaj w kontekście kiedy to nie
procesor jest przez chwile masterem szyny.

W ZXSpectrum ULA miał prirytetowy dostęp do kawałka RAMu a realizowano
to za pomocą rezystorów (Sinclair byl mistrzeb taniego ale dobrego).
Jest tam bug sprzetowy, można manipulując assemblerem zakłucić mechanizm
dostepowy ULA powodując artefakty na ekranie.

Z Atari 400/800 była masa dodatkowych scalaków odpinających 6502 na czas
pobierania pamięci obrazu przez Antica i odświezania rowniez przez niego
RAMu. W Atari 800xl/65xe zmieniono procesor na taki z prawdziwym HALT,
wcześniej to było rekodzieło do kwadratu.

W C64 układ graficzny VIC pobieral dane z pamięci majstrując przy
cyklach dostępu CPU co było o tyle łatwiejsze ze procesor zwolniono
ponizej 1MHz żeby dalo się wykradać szynę.

W Atari 2600 był układ TIA który dma nie robił, ale za to wymagał na
kazdą linie obrazu ponownej inicjacji swoich rejestrów, stąd z reszta
pojęcie "racing the beam" i jedna z najbardziej ciezkich do
programowania architektur.

Wszelkie operacje dyskowe w C64 i Atari odbywały się bez DMA aczkolwiek
z pewnym wsparciem sprzetu bo za pomocą portów szeregowych.

Ogólnie w 8-bitach DMA raczej nie wykraczało poza ramy czytania pamięci
przez scalak generujący obraz oraz odswieżanie. Nie wiem czy coś więcej
nie zrobiono w Apple II, tam system z 6502 był mocno rozbudowany.

Z80 mał o tyle latwiej że sam odswiezal pamięć, w przypadku 6502 była
bieda straszna.

> procków - na Z80 - i "sy-pi-jem" czeka na komendy... Tym bardziej, że da
> się bez przerwań podobno działać, jak stacja 1541, która sama jest
> autonomicznym komputerem i ma 6502 w srodku.

Ale to nie jest DMA.