Pan J.F. napisał:

>> Mnie w czasach licealnych wychowywano przez pracę w zakładach "Omig".
>> Przez miesiąc czy dwa chodziliśmy tam raz w tygodniu na szychtę, co
>> wypełniało całoroczny program przedmiotu zwanego ZPT.
>
> Dobrze trafiles.
> Czesc koledzy na studiach trafili do zakladow Polar czy Wrozamet,
> gdzie robili na tasmie kuchenki czy pralki.
> Komus sie chyba pomylila praktyka robotnicza (byla w poprzedniej
> dekadzie, ale juz zniesli) z zawodową.

Na studiach też miałem praktyki robotnicze. I też dobrze trafiłem
-- roboty we fabryce dużo nie było, czy kto chciał, czy nie chciał,
musiał działać w myśl zasady, "czy się stoi, czy się leży, trzy
tysiące się należy".

>> W ten sposób stałem się posiadaczem dziesięciu kilogramów oporników
>> o najdzikszych wartościach -- chyba ze sześć lub więcej miejsc
>> znaczących i tolerancja jakichś setnych procenta. Do tego z kilogram
>> rezonatorów kwarcowych o nie mniej egzotycznych częstotliwościach.
>
> Uuu - a nie umozliwialy one podsluchiwania transmisji ... chyba nie
> tajnych, ale co najmniej poufnych ? :-)

Pewnie umożliwiały. Ale trzeba by było mieć gdzie nasłuchiwać. Wszystko
to były przeważnie kwarce do filtrów (lub nawet całe filtry) na linie
przewodowe, częstotliwości kilkadziesiąt kHz. Wyższe częstotliwości też
były, ale te kilohercowe najfajniejsze, wielkie, w szklanych obudowach.

> Czy po prostu - co wyszlo, to nadrukowali uczciwie.
> Jak zgodnie z tolerancja - to poszlo do klienta, a jak nie ... na
> deputaty, albo do Bomisu :)

To nie była produkcja seryjna. Każdy opornik strojony indywidualnie,
dopiero potem opisany na obudowie, a czasem tylko na dołączonej kartce.
To samo z kwarcami. Zakładam, że opisane było uczciwie to, co wyszło
w pomiarach.

--
Jarek