On 06/04/2021 21:06, Piotr Gałka wrote:
> Ja coś takiego obserwowałem na pierwszym roku. Wszyscy narzekali jak my
> z tej matmy mało mieliśmy i inne przedmioty skupiały się w sumie na
> matematyce im potrzebnej. Na Podstawach Miernictwa np. zamiast
> dowiadywać się o metodach pomiarowych to ćwiczyliśmy zawzięcie rozkłady
> Gaussa i Studenta i propagowanie niepewności poszczególnych wielkości w
> wyrażeniu do wyniku końcowego.

Rozkłady maja na celu zaznajmomienie Cie z narzędziami pomiarowymi, oraz
ograniczonym zaufaniu do procedury pomiaru. W zasadzie 1-a pracownie
fizyczna na studiach technicznych służy tylko tym celom, czyli
wyjaśnienia praktycznego jak mierzyć i że to niekoniecznie jest dobry
wynik. Raczej nie służy to tego aby nauczyc się fizyki...

>> Często się śmieje, że te technika, które tak często pogardliwie
>> zrównuje się z zawodówkami z maturą, generowały lepiej wykształconych
>> technicznie studentów niż wszelakie matfizchemy, i to wcale nie z
>> powodu matematyki tylko elektrotechniki...
> Moje wrażenie (ale mówimy o innym okresie) było takie, że ludzie po
> technikach mieli więcej problemów z matematyką i fizyką niż ci po
> mat-fiz z liceum.

To prawda, ale jednocześnie Ci sami ludzie nie miewaja problemów z
liczbami zespolonymi i różniczami (bo mieli to na przedmitach
technicznych typu elektrotechnika). Tfu, nie miewali, nie wiem jak teraz.

> Poza tym wydaje mi się, że w technikum badali obwody tylko w funkcji
> częstotliwości i mieli problemy z ogarnięciem transformaty Laplace'a,
> splotów i już nie pamiętam co tam jeszcze było.

Ale tych tematów nie uczą też w liceum ;)

> Najtrudniejsze (matematycznie) dla mnie czasy nastały już po studiach
> jak się nagle okazało, że mam prowadzić na 4 roku ćwiczenia z filtrów
> cyfrowych (czas dyskretny i transformata Z). We wszystkich swoich
> zeszytach znalazłem tylko jedną stronę o tym, a studenci mieli już za
> sobą semestr wykładu i ćwiczeń tylko o tym :).

Standardowo w takiej sytuacj, jak jesteś profesorem, wykonuje się prosty
manewr: wyszukuje się młodego, zdolnego magistra, nalepiej jeszcze
ambitnego, i wgłasza specjalne zaklęcie: "niech młody się wykaże".
Następuje błysk, huk i w miejcu magistra pojawia się specjalista od
dowolnie wybranej dziedziny.