Pan Dawid Rutkowski napisał:

> Czytałem w książce o tramwajach o tym, jak był zrobiony pierwszy zdalny
> system przekładania zwrotnic w DC i wciąż nie wiem, jak to mogło działać.
> Było (chyba) tak:
> - robimy odcinek izolowany
> - jak przejeżdżasz pod tym odcinkiem izolowanym "z jazdą", to zwrotnica
> idzie (przykładowo) w prawo - to jest jasne
> - jak przejeżdżasz pod tym odcinkiem "BEZ jazdy", to zwrotnica idzie
> (przykładowo) w lewo - no i tu nie potrafię wymyślić, w jaki sposób
> można wykryć przejazd "bez jazdy".

Też czytałem, ale lepiej zrozumiałem i zapamiętałem, bo było wyjaśnione.
Działało to na sznurek. W ten sposób w ówczesnych tramwajach opuszczano
pantograf. Motorniczy, jeśli *nie* chciał przestawić zwrotnicy, to jadąc
przez ten odcinek, ciągnął za linę, która dyndała z sufitu w starych
tramwajach. Te kilka metrów przejeżdżał rozpędem. Jeśli nie pociągnął, to
elektromagnes zwrotnicy, włączony w szereg z całym tramwajem do zasilania
trakcji, robił co ma robić. Ja sobie wyobrażam to jako przerzutnik
bistabilny. Czyli przepuszczenie prądu powinno powodować *zmianę* stanu
zwrotnicy. Motorniczy musiał obserwować obecny stan zwrotnicy i wiedzieć,
czy chce zmiany. Jak zrobić przerzutnik bistabilny, to chyba wiadomo.

Jarek

--
Co się tam dzieje w mej głowie:
Pędy, zapędy, ognie, ogniwa,
Wesoło w czubie i w piętach,
A najweselej na skrętach!