Pan Paweł Pawłowicz napisał:

>> Zresztą nie ma potrzeby żadnego ciągnięcia za sznurek - tym się
>> właśnie różni przejazd "bez jazdy", że mimo, że pantograf dotyka
>> trakcji, to jest rozwarcie. A jak przejeżdżasz z jazdą (w tym
>> wypadku również siłą rozpędu, bo to właśnie jest "odcinek izolowany",
>> że nie ma tam zasilania) to jest zwarcie i można "nadać sygnał".
>
> Co najmniej pół wieku temu we Wrocławiu był podobny system. Ale działał
> tak, że jeśli motorniczy chciał przełożyć zwrotnicę, to na chwilę
> przyspieszał na tym odcinku. Nie wiem, czy był to przerzutnik RS, czy
> było defaultowe położenie, i przyspieszał tylko wtedy, gdy chciał je
> zmienić.

Może "przyspieszał" w sensie, że pobierał prąd z trakcji? Tam zwykle
się zwalnia, bo to tuż przy przystanku. W nowszych tramwajach już nie
trzeba było ciągnąć za sznurek. Ani nawet kręcić korbą. Liceum miałem
niedaleko skrzyżowania, gdzie skręcają tramwaje. Stało się tam często.
Nie wszystkie tramwaje miały system sterowania zwrotnicami. Motorniczy
wychodził, brał brechsztangę, wtykał w szyny i przestawiał. Tramwaje
z "automatem" miały pstryczek, którym motorniczy zlecał całą robotę.
Chyba był nawet podpisany "zwrotnica", czy jakoś tak.

--
Jarek