Pan Dawid Rutkowski napisał:

>> Działało to na sznurek. W ten sposób w ówczesnych tramwajach opuszczano
>> pantograf. Motorniczy, jeśli *nie* chciał przestawić zwrotnicy, to jadąc
>> przez ten odcinek, ciągnął za linę, która dyndała z sufitu w starych
>> tramwajach. Te kilka metrów przejeżdżał rozpędem. Jeśli nie pociągnął, to
>> elektromagnes zwrotnicy, włączony w szereg z całym tramwajem do zasilania
>> trakcji, robił co ma robić. Ja sobie wyobrażam to jako przerzutnik
>> bistabilny. Czyli przepuszczenie prądu powinno powodować *zmianę* stanu
>> zwrotnicy. Motorniczy musiał obserwować obecny stan zwrotnicy i wiedzieć,
>> czy chce zmiany. Jak zrobić przerzutnik bistabilny, to chyba wiadomo.
>
> Coś zmyślasz.
> Po pierwsze - skąd ten system był?
> Z DC przed IWW (ew. krótko po IWW) czy skądinąd?

Podejrzewam, że nie jakieś autorskie rozwiąznie z Warszawy, tylko system
szerzej znany na świecie.

> To było jeszcze dla tramwajów typu A, które może i sznurek miały
> (odbieraki były wtedy pałąkowe), ale nie zwisał on z sufitu w kabinie
> motorniczego - bo i kabiny nie było, motorowy pracował na pomoście -
> tylko w przedziale pasażerskim schowany.

Po pierwsze, w Warszawie po wojnie były pantografy. Po drugie, skąd
pomysł, że "w kabinie motorniczego". Zwiasł z sufitu, tuż obok gościa
co siedział na wysokim zydlu i kręcił korbą. Wcale się nie chował.

> Zresztą nie ma potrzeby żadnego ciągnięcia za sznurek - tym się właśnie
> różni przejazd "bez jazdy", że mimo, że pantograf dotyka trakcji, to
> jest rozwarcie.

Jednak w tych starych tramwajach ciągnął. Wtedy w tramwaju gasło światło.

> W to, że to mógł być przerzutnik - bistabilny, ale typu T (w odróżnieniu
> od D czy RS), nie wierzę - nie ma możliwości obserwowania zwrotnicy z
> jadącego tramwaju i odpowiednio szybkiej reakcji.

Normalny mechaniczny przełącznik, który po przestawieniu zwrotnicy
zmienia obwód. To nie jest rocket science. Motorniczy zawsze obserwowali
stan zwrotnic z wnętrza tramwaju. Z brechsztangą wychodzili tylko wtedy,
gdy trzeba było zmienić. Kolejny tramwaj trafiał na "stan nieznany",
bo przeciez motorniczy po przejeździe nie wracał, by znowu przestawić
zwrotnicę. To nie jest trudne, bo przed każdym skrzyżowaniem i tak jest
przystanek.

> Wyraźnie było napisane - przejazd z jazdą jest (dla ustalenia uwagi) w lewo.

Możliwe, że był też przełącznik czasowy i powrót po jakimś czasie do
jazdy w bardziej uczęszczanym kierunku. Z technicznego punktu widzenia
podobna złożoność.

Jarek

--
I z dziecinną radością pociągnął za sznurek,
By stary Dąbrowskiego posłyszeć mazurek.