W dniu 2020-02-27 o 18:59, Budzik pisze:
> Użytkownik T. k...@i...pl ...
>
>> Tak, była z tym afera, że u nas nie wolno, a w Niemczech tak. Podobnie
>> we Francji, ale nie pamiętam, w jakim mieście.
>
> Dajno jakies linki do zrodeł bo "czytałem ale nie pamietam" to takie
> troche animkowo-kogutkowe...
>

Tu jest tekst trochę o Niemcach:
Stocznie niemieckie, np. w Rostoku, po wpompowaniu w nie olbrzymich
pieniędzy (posiadają kryte pochylnie), są drogie i nie znoszą
konkurencji. Stąd polityka UE, wyniszczająca polskie stocznie. Komisarz
Kroes, a także dyrektor Humber Drabbe dobrze wiedzą, że ograniczenie
produkcji polskich stoczni, usprawiedliwiane pomocą państwa, która
zakłóca konkurencję na unijnym rynku, jest stwierdzeniem-wytrychem
mającym usankcjonować nieudzielenie tzw. pomocy publicznej, a tym samym
uniemożliwić konkurencję polskim zakładom ze doinwestowanymi stoczniami
UE. Nie jest więc przypadkiem, że przy tych samych światowych cenach
statków morskich i podobnych cenach materiałów, maszyn i urządzeń,
polscy stoczniowcy pracujący w stoczniach UE zarabiają wielokrotnie
więcej niż zarabiali w Polsce.

Przykładem interwencjonizmu UE (tak potępianego przez Unię w odniesieniu
do Polski), tym razem w branży lotniczej, jest pomoc finansowa, jakiej
kilka lat temu udzielono największemu francuskiemu koncernowi lotniczemu
produkującemu samoloty AIRBUS, gdy firmie groziła upadłość, a tysiące
ludzi znalazłoby się na bruku.

Zielone światło dla Malty, czerwone dla nas

Jednym z koronnych argumentów podnoszonych przez Unię Europejską jest
kwestia wydajności, tyle że nie mówi się tego, w jaki sposób ta
wydajność jest liczona. Nie ujawnia się także faktu, że produkcja jest
rozkooperowana, tzn. gdy sekcje kadłubowe oraz całe kadłuby wykonywane
są np. w bułgarskich, rumuńskich czy też polskich stoczniach (kiepsko
płatna tzw. czarna robota) - to po dostawie ich do zachodnich armatorów,
przy minimalnym własnym nakładzie pracy, wyposażano je do końca,
uzyskując w ten sposób dużą wartość skumulowaną. Wartość ta odniesiona
do niskiego nakładu pracy daje duży wskaźnik wydajności, rzekomo
świadczący o lepszej wydajności pracy zatrudnionych tam pracowników
(często polskich stoczniowców).

Takie kraje UE jak Niemcy, Włochy i Malta pomagają swoim stoczniom. W
Niemczech istnieje nawet grupa banków tzw. KG zajmująca się
dofinansowaniem stoczni. Osoby fizyczne, kupując długi oraz akcje
zadłużonych stoczni, dzięki temu uzyskują ulgi i umorzenia podatkowe.
We Włoszech dopłaca się do budowy lokalnych promów pasażerskich. Nawet
Malta uzyskała na 12 lat zgodę UE na dofinansowanie swoich stoczni.
Polsce tego prawa nie dano.

https://www.portalmorski.pl/stocznie-statki/9683-uni
a-europejska-doprowadza-do-upadlosci-polskie-stoczni
e