Pan Krzysztof Halasa napisał:

>> Nie mówię o swoich pomysłach, tylko o ogólnoświatowych inicjatywach.
>> To nie było takie proste nie tyle ze względu na miejsce do składowania,
>> co koszty transmisji. NASK (jedyny operator) kazał sobie płacić złotówkę
>> za megabajt przesłanych danych. Poza tym przez łącze kilkadziesiąt kbps
>> to by trochę trwało. Za to logistycznie opisanie całego internetu było
>> dość proste. Serwery DNS nie blokowały wtedy polecenia podania listy
>> wszystkich hostów i subdomen -- łatwo dało się uzyskać listę
>> wszystkiego.
>
> Ale dobranie się do tego "wszystkiego" było niepraktyczne, bo ta lista
> obejmowała wszystko, co miało adres IP. Nie musiało zresztą istnieć,
> wystarczy że istniał adres i był wpisany "na wszelki wypadek".

Świat był wtedy prosty -- host w domenie nazywał się "www", znaczy się
był na nim serwer www. Nie było "www", to i serwera nie było. Za to
mogło być co innego. Jako że NAT nie był jeszcze w użyciu, to każdy
pecet miał swój IP. Te z DOSem na pokładzie miały najczęściej posadzoną
implementację TCP/IP, ktora w domyślnych (nikt tego nie zmienia)
ustawieniach miała odpalony serwer telneta. Robiąc "telet dos123.nn.com"
dostawało się command.com tej maszyny i można było przeglądać lub kasować
pliki do woli.

> Natomiast ściągnięcie wszystkiego "po linkach", jasne - generalnie, jak
> się odpowiednio odpaliło wgeta (czy to był jeszcze mirror.pl?), to się
> sciągało, na pierwszy rzut oka, "całe WWW". Oczywiście "na drugi rzut
> oka" to już nie było takie całe.
> 4 GB jako "publiczna zawartość Internetu", nie wiem. Wydaje mi się, że
> to przed 1992 r. musiałoby być.

Mam na myśli rok 1994, może 95. Wtedy nawet obrazki na WWW były rzadkością.

--
Jarek