On 30.10.2013 22:28, ACMM-033 wrote:

> O właśnie! Po trochu sobie zaczynam przypominać, choć z racji upływu lat
> może to być nadal "przekłamane". Poprzednio podobnież były hamulce
> parowe Stephensona i jak G.W. wprowadził swój pomysł, to przeciwstawiano
> się podobnież, że przecież tamte są takie dobre... A ten wprowadził nie
> parowe, lecz pneumatyczne.

Parowe to było naprawdę bardzo dawno temu, według pomysłu Stephensona
budowano tzw. hamulec niesamoczynny, ale też pneumatyczny. Obecnie w
praktyce taki hamulec mają lokomotywy do hamowania samej siebie (oprócz
samoczynnego działającego na cały skład z lokomotywą włącznie), zaleta:
szybki w działaniu.

> Już w pełni zrozumiałem o co chodzi... zastanawiam się tylko, co w
> sytuacji nagłego uszkodzenia zbiornika (wiem, że to mało realne, ale czy
> zerowe?), gdy nie będzie już możliwe "przekomenderowanie" powietrza do
> hamulców...? Liczmy na to, że pozostałe wagony przejmą rolę hamulcowego,
> czy tu jest jakieś zabezpieczenie?

Zahamują inne, prawdopodobieństwo tego, że 30 wagonów w składzie nagle
przestanie w ogóle hamować, jest takie jak to, że przez 30 dni pod rząd
wygrasz szóstke w totka. Ale czytałem już o systemach monitorowania
stanu hamulców w wagonach towarowych, zasilanych albo z małych paneli
słonecznych montowanych na wagonie albo z energy harvesterów montowanych
na ruchomych częściach zawieszenia. (tak nie chwaląc się to robiłem o
tym pracę dyplomową ;) )

--
Pozdrawiam
Jakub Rakus