W dniu 13.01.2026 o 22:35, Jarosław Sokołowski pisze:

>
> A teraz poważnie. Kluczowym słowem jest umowa. W niektórych krajach Europy
> sieci energetyczne zdecydowały się na zaoferowanie abonentom indywidualnym
> umów brzmiących mniej więcej tak: "gwarantujemy 6 godzin dostawy w ciągu
> doby, ale to my decydujemy kiedy odbiorniki się włączą". Odbioraca może
> być pewny, że w buforze woda będzie zawsze ciepła, a on nie będzie marzł.
> Cena takiej "szarpanej sprzedaży" to około 20% ceny podstawowej. Rzecz
> jasna równolegle funkcjonuje druga umowa, z mniejszym przydziałem mocy, na
> cele oświetlenia i innych małych odbiorników w domu. Mnie się taka oferta
> podoba, cena atrakcyjna.

To nie zadziała. W słoneczne letnie dni będą chcieli włączyć a bufory
będą pełne, w zimowe mrozy nie włączą wszystkim bo się system przeciąży.

>
> Z podobnych umów mógłby korzystać energochłonny przemysł. Stawka 66%, ale
> do dwóch tygodni blackoutu w roku. Gdy ceny energii są mocno kosztotwórcze,
> to taka fabryczka zyskuje mocną pozycję na rynku. Zarobi więcej niż straci
> na przestojach. Pracownicy dostaną trochę dodatkowego (płatnego) urlopu,
> więc wszyscy będą zadowoleni. Specjaliści od ryzyka wszystko wyliczą w
> Exelu żeby się zgadzało.
>

Ale nie bierzesz pod uwagę nieprzewidywalności OZE. Nie wszystko się da
przewidzieć, miało świecić, nagle się zachmurzyło, miało wiać nie wieje,
a tam gdzie wieje akurat awaria sieci, falowniki się masowo wyłączają bo
zakłócenie itp. Przykład masz z Hiszpanii.
Moc do stabilizacji musi być dostępna natychmiast. Nie wyłączysz
przecież zakładu nagle, a jak piszesz energochłonnego przemysłu to już w
ogóle bo straty będą ogromne.


--
Mirek