heby <h...@p...onet.pl> napisał(a):
> 1) Możesz zostawić środowiko arduino i używać
> Eclipse/Netbeans/QtCreator/Atom/itd jako edytora.

Idąc za ciosem można zrezygnować z Arduino zupełnie.

> 2) Debugowanie jest praktycznie niemożliwe bez emulacji sprzetu. Często ta
> emulacja sprzetu jest milion razy trudniejsza. Dlatego wymysliliśmy
> techniki pisania kodu, które praktycznie redukują potrzebę debugowania na
> *prawdziwym* targecie, asymptotycznie do zera. Zaryzykuje że poprawnie
> napisany program w języku C/C++ będzie wymagał debugowania w emulatorze
> CPU w mniej niż promilu przypadków. Za to będzie znakomicie debugował się
> na hoście.

Moje doświadczenia są zgoła odmienne. Nie wiem do czego miałby mi być
potrzebny emulator CPU. Kod pracuje w jakimś urządzeniu i komunikuje się z
innymi układami. Potrzebna jest możliwość sprawdzania co się dzieje w
rzeczywistym układzie. Tu przydaje się oscyloskop, analizator stanów
logicznych oraz debuger.

>> 2. Biblioteki pisane na kolanie
> Nikt nie każe z nich korzystać.

Więc kłania się punkt 1 - można zrezygnować z Arduino całkowicie, skoro nie
oferuje żadnej dużej wartości.

> W 99% programów pojawi się taki setup/loop.

Pojawia się, ale jest to sztuczne zaciemnianie.

> Problem w tym że nie padło "poważne zastosowania" u wątkotwórcy, za to
> padło ATTINY. Co niejako stoi bokiem do koncpecji "profesjonalnych IDE"
> skoro kod nie jest większy niż max kilka stron na ekranie i może być
> pisany w Arduino czy czymkolwiek innym, wliczając notatnik. Choć tak nisko
> bym nie upadał.

Nawet krótki kod wolę pisać w wygodnym IDE.

--
Grzegorz Niemirowski
https://www.grzegorz.net/