Piotr Gałka <p...@c...pl> wrote:

> Moja nauczycielka od matematyki w liceum jak kiedyś nie było mnie na
> lekcji i miała jakieś zadanie z rachunku prawdopodobieństwa za które nie
> bardzo wiedziała jak się zabrać to powiedziała całej klasie: "Jakby
> Piotrek był to już mielibyśmy to zadanie rozwiązane. To chyba nie jest
> źle jak uczeń w klasie maturalnej jest lepszy od swojego nauczyciela."
> Ja uważam, że w tym momencie, jako nauczyciel, wystawiła sobie najwyższą
> możliwą ocenę, ale jest to jakby sprzeczne z tym co piszesz.
> Czasy się zmieniły, czy ona była wyjątkiem potwierdzającym regułę?

Miałem tak z informatyką w podstawówce. Generalnie nauczycielka niewiele
umiała, była pewnie po jakimś kursie, a ja od zawsze czułem komputery. I
właśnie to źle się na mnie odbiło -- na 10-11 letnim dziecku nie powinno
być takiej presji, że zawsze będzie wszystko z danej dziedziny wiedzieć.

> Nie miałem żadnego oporu, żeby na pierwszych zajęciach powiedzieć
> studentom, że o tym z czego kazali mi prowadzić ćwiczenia (transformata
> Z) to ja mam bladsze pojęcie niż oni (mieli w poprzednim semestrze
> wykład i ćwiczenia, a ja w moich zeszytach znalazłem tylko jedną stronę
> na ten temat (czyli kilkanaście minut wykładu). I potem co tydzień
> poświęcałem 1,5 dnia aby się przygotować do 1 godziny zajęć.

To się bardzo chwali.

--
Idą dwie mrówki przez pustynię.
Jedna niesie lufcik i mówi:
- Ale tu gorąco!!
- To otwórz lufcik.