On Tue, 4 Aug 2009 22:56:16 +0200
ici wrote:

> Do elektrolizy wody proponuję użyć sposobu "wojskowego parzenia herbaty".
> Za moich czasów grzałki w wojsku były zabronione, natomiast dostępne w
> dużych ilościach były tępe żyletki, nici, można było skombinować zapałki.
> Patent wyglądał mniej wiecej tak, że 2 żyletki przedzielało się mniej więcej
> na odstęp zapałki i okręcało na brzegach nicią (żyletki z zapałką pośrodku).
> Do tych 2 żyletek dokręcało się odizolowane przewody, wkładało do szklanki z
> wodą i metodą ostrożnych ruchów wtykało do gniazdka.
> Z regóły wojskowe bezpieczniki (korki) wytrzymywały takie chwilowe
> obciążenie a wrzątek był w kilka sekund gotowy.

No tak, ale to herbata panie a my tu wcale nie parzymy...

> W twoim doświadczeniu należało by zmodyfikować wojskowy patent o:
> - 2 elektrody typu odizolowany gruby drut w dwóch menzurkach we wspólnym
> naczyniu.
> - spolaryzowanie układu + / - poprzez włączenie w szereg z jedna elektrodą
> diody na napięcie przynajmniej 300V
> Tyle powinno wystarczyć, korki nie powinny wysadzić o ile:
> - powierzchnia elektrod będzie porównywalna z pow, żyletek,
> - odstęp elektrod będzie większy do grubości zapałki.
> - Im większa powierzchnia elektrod tym większy odstęp.
> Aczkolwiek proponuję w szereg z jedną z elektrod włączyć żarówkę dużej mcy
> np. 200W z np lampkę nocną.
> Całość włączaś do kontaktu poprzez wtyczkę przedłużacza w sąsiednim pokoju
> za drzwiami.

Wszystko ładnie pięknie, tylko mi sie z tej wody zupa zrobi, a to jest zbędne
bo oprócz porażenia prądem dochodzi mi jeszcze poparzenie...

> Uwaga.
> Cała zabawa z elektroliza wody, a tym bardziej z napięciem sieciowym jest
> niebezpieczna i niewskazana.

Ja wiem, z dzieckiem nie rozmawiasz. Dużo myśle mało robie.

> Żeby nie poprawiać wyników finansowych szpitali proponuję:
> - nie dotykać rękoma wody, elektrod, lampek pod napięciem.

Jedna ręka w kieszeń, a drugą można coś grzebać.

> - całość należy połączyć bez napięcia, poustawiać napełnione odwrócone
> menzurki w odp odległości,
> - odizolować (przynajmniej szklane) naczynie z wodą i z menzurkami od
> podłoża (guma, styropian, itp).

A po co menzurki? Mało to butelek plastikowych...

> - dać na mszę w najbliższym kościele,

Co ma być to będzie.

> - wetknąć wtyczkę przedłużacza w gniazdko (najlepiej w sąsiednim pokoju).

Bezsens, może od razu bunkier sobie wybuduje na podwórku?

> - wyjąć wtyczkę po kilkunastu sekundach, o ile bezpiecznki w domu wcześniej
> nie wysadziło (z żarówką lampki to nie grozi).

Ta, zupa gotowa przy tych 300V...

> - pozbierać po explozji, zebrać rozlaną wodę, szkło, itp. (mam nadzieję, że
> przy zachowaniu ostrożności to nie grozi).
> !!!Generalnie żadnych rąk i dotykania układu pod napięciem!!!
> !!!Wszystkie łączenia robić przy wyjętej wtyczce z gnazdka!!!

Jakoś tak mam wrażenie że chciałeś sobie ze mnie pożartować.

> Swoją drogą podobne doświadczenia widziałem na Youtube.
> Nie lepiej tam popatrzeć?
> Taniej, szybciej, bezpieczniej.

Aha...
Po co ciągnać dziewczyne do łóżka, same problemy z tego.
Przecież można iść do kiosku, popatrzeć na obrazki...

--
Pozdrawiam,
Sqeeb