J.F. wrote:

> Ciekawe. o niezawodnosc poszlo, czy o brak odpowiednich tranzystorow w
> czasach projektowania ? Czy o prace w temperaturach -80 +100 C ?

"The experience from the use in flight operations is that no
failures of any kind have been reported."

> Jeszcze bym cos napisal o pradzie zmiennym, ale wedle opisu to
> zasilacz DC.

Magampy mogą mieć wyjście DC, czasami nawet bipolarne. U Platta masz to
omówione aż do poziomu seppuku z powodu zanudzenia detalami. Wzbudzanie
a wyjście to dwie różne sprawy.

> A gdzies tam w tle - samoloty miewaly zasilanie AC.

Typowo 400Hz.

> A co w razie awarii pradnicy ? Akumulatorow AC jeszcze nie wymyslono.

Mają chowaną turbinkę. Zasila obwody krytyczne, a energię czerpie z
energii kinetycznej samolotu i działa nawet w locie szybowym:

https://en.wikipedia.org/wiki/Ram_air_turbine

> Ale po zastanowieniu ... stara konstrukcja ma swoje zalety - robimy
> najpierw podstawe obudowy z koncowkami, i jest gdzie bonding
> przymocowac.
> A w tej radzieckiej wersji ... koncowki E i B wisza w powietrzu do
> czasu zalania zywicą ?

Ale, parafrazując, to technolog ma się męczyć, żeby użytkownik już nie
musiał. Przelotowe radiatory są słabe (TM). Nie wiem, co oni zrobili,
ale bonding w odpowiednim uchwycie szczękowym wydaje się oczywistym
rozwiązaniem. Ceramiczny/szklany zalewany wsporniczek z przymocowanymi
elektrodami jest drugą opcją.

Pozdrawiam, Piotr