slawek wrote:
>
>
> Użytkownik "Paweł Kierski" <n...@p...net> napisał w wiadomości grup
> dyskusyjnych:gue2ep$cev$...@n...onet.pl...
>> Wszystko to służy jednemu - przejrzystemu rynkowi pracy, na którym jak
>> najwięjsza liczba uczestników dysponuje jak najszerszymi informacjami.
>> W tym zakresie chcę popierać wolny rynek.
>
> Pawle, informacja to towar. Można dawać twoje programy za darmo? Można?
> Można? Można?

Za to można zobaczyć wersje demo, trial itp.

> Tak jak zarabia się na programach które ktoś kupi, tak informacja też ma
> swoją cenę i za darmo niewiele się dowiesz.
>
> Wolny rynek może sobie być. Właśnie ten wolny rynek mówi, że szczegóły
> kontraktu pomiędzy pracodawcą i pracobiorcą mogą być poufne.

Mogą. Nie twierdzę, że nie mogą. Tyle, że super ścisła tajemnica to
pewna umowa społeczna. Uważam, że w sumie przynosząca raczej stratę, niż
zysk. Stratę choćby w postaci frustracji pracowników, którzy i tak w
końcu dowiedzą się ile zarabiają koledzy oraz przeciągania się procesów
rekrutacyjnych.

Po za tym - obok piszą koledzy: chodzi raczej o jawność zarobków na
danym stanowisku, jawność polityki wynagradzania w ogóle. Wiadomo, że
pan X z większym doświadczeniem będzie pewnie zarabiał nieco więcej niż
Y na tym samym stanowisku. Ale ukrywanie wynagrodzeń, bo pracodawca boi
się ujawinienia, że zarabiają w proporcjach 5:1 (a pracodawca ma
nadzieję zatrudnić następnych za 1) jest niedobre dla rynku.

> I takiego
> wała ci do tego ile ktoś inny zarabia u kogoś innego. Prywatność
> prywatnego interesu, ot co. Tak jak długość fiuta mierzona w cm. Ani
> nikogo nie interesuje, ani chwalić się nie wypada.

Średnia jest powszechnie znana. A pewnie nawet jakieś rozkłady
długości też.

[...]
> No cóż, egalite, czyli dzielimy ludzi na "zwykłych pracowników" którzy
> nie mają prawa do prywatności i tych "nie-takich-zwykłych" co mają?
>
> Palnij się w czółko i przemyśl sobie. Jeżeli X ma prawo aby nikt mu nie
> zaglądał w kieszeń, to każdy inny Y też musi mieć takie prawo.

Ależ ja nikomu nie odmawiam takiego prawa! Chodzi mi o to, że zdrowszą
sytuacją jest, gdy taka poufność nie powoduje, że przychodząc do firmy
nie wiem, czy jak powiem 10000zł to zabiją mnie śmiechem, czy podskoczą
pod sufit, że tak tanio. W pokera to sobie mogę pograć dla sportu, ale w
Polsce muszę na każdej rozmowie rekrutacyjnej.

--
Paweł Kierski
n...@p...net