Pan A.L napisał:

>> Lampowe komputery z tamtych czasów miały lamp znacznie więcej -- psuły
>> się co kilka godzin, co było wyliczone teoretycznie i potwierdzone w
>> praktyce. I nic nie można było na to poradzić -- psuły się od nowości,
>> szlag trafiał tak nowe lampy, jak i stare.
>
> Niestety, nieparwda. Moj pierwszy komputer ktorego uzywalem to byl
> UMC-1. Na lampach. Nie wylaczalo go soe w ogole, chyba ze co jakis
> czas aby "podstroic" glowice pamieci bebnowej. Bez uszkodzenia lamp
> chodzil dosyc dlugo - co najmniej tyczien. Lamp mial okolo 5 tysiecy.

Tydzień chodził i się nie zepsuł?! No no no, to ci dopiero! ENIAC miał
tych lamp blisko dwadzieścia tysięcy. To znaczy, że bez zepsucia powinno
mu się udać ze dwa dni pochodzić.

>> Mówicie Panowie o dwóch różnych rzeczach. Poza przepaleniem się grzejnika
>> i utratą emisji, wśród lamp szerzyło się również zepsucie ogólne.
>
> Nie slyszalem o "ogolnym zepsuciu" lampy elektronowej.

To jest to "coś", co powodowało, że UMC-1 bez uszkodzenia którejś z lamp
chodził tydzień, a nie wiele lat, aż do ustania emisji katod.

> Chyba ze ktos ja stlukl, na przyklad mlotkiem.

No tak, to taki przykład był. Dobry jak każdy inny. W każdym razie na miarę
przykładającego.

--
Jarek (ludzie to jednak w różny sposób potrafią używać komputerów)