W dniu 2019-09-18 o 18:12, Konrad Anikiel pisze:
> W dniu środa, 18 września 2019 17:48:59 UTC+2 użytkownik WM napisał:
>> W dniu 2019-09-18 o 11:53, J.F. pisze:
>>>
>>> A jak juz tak mowimy o rozszerzalnosci cieplnej,
>>> to jak to jak ją znoszą:
>> ......
>>> -tory kolejowe i tramwajowe, gdzie obecnie juz nie ma przerw co
>>> kilkanascie metrow ...
>>>
>>
>> Spróbuję oszacować naprężenia powstałe w szynie od rozszerzania cieplnego.
>>
>> Moduł Younga dla stali wynosi: E=200000 MPa
>> Wytrzymałość powiedzmy: sigma=800MPa
>>
>> Względne odkształcenie dopuszczalne dla tej wytrzymałości to:
>> e=sigma/E=0,004
>>
>> Aby uzyskać taką rozszerzalność trzeba by szynę ogrzać o 400 stopni.
>> t1-t2=e/alfa=0,004/(10/1000000)= 400 stopni
>>
>
> To jest typowy studencki błąd: niezrozumienie pojęcia 'mechanizm zniszczenia'.
Porachowałeś o ile trzeba podgrzać Ziemię (a szyny jakoś zaizolować) żeby...
właściwie nie wiadomo co miało się wydarzyć. Naprężenia wtórne z definicji nie mogą
doprowadzić do zerwania. podpowiedź: najpierw nastąpi wyboczenie, więc trzeba coś tam
o smukłości powiedzieć.
>

W ogóle nie zrozumiałeś czego dotyczy moje oszacowanie i się wymądrzasz.
Przyjmij więc, że biorę kawałek szyny tak krótki, aby nie uległ
wyboczeniu (ma być samo ściskanie).
Na początek chcę sprawdzić o ile stopni trzeba podgrzać unieruchomioną
wzdłużnie szynę, by uzyskać naprężenia maksymalne.
Zwykła metoda superpozycji: tyle szyna ma się rozszerzyć cieplnie, ile
potem zostanie ściśnięta.

Zakładam więc wstępnie, że szyna jest dobrze zabezpieczona przed
wyboczeniem.
W następnym etapie można sprawdzić czy i kiedy takie założenie jest realne.

Konstrukcję inżynierską sprawdza się na rozmaite zagrożenia.
Jeżeli ktoś liczy smukłość rusztowania ignorując mocowania do budynku to
popełnia duży błąd, chyba że sprawdza co będzie jak one puszczą.

WM