W dniu 2021-04-06 o 19:43, heby pisze:

> Ogólnie ludzie kończący maturą w połowie lat 90 mieli *sporadycznie*
> całki, na matfizchem.

Ja kończyłem w 77r. Dlatego albo:
- nie miałem całek i się temu dziwię,
- miałem (choć samego faktu nie pamiętam - skleroza?) i wtedy wszystko
się zgadza :)

Często w formie geometrycznej. W technikach też
> się trafiały, szczególnie na kierunkach elektrycznych. Różniczki były
> normalnie w programie (nie w sensie ogarniania równań, ale w sensie
> narzędzia do badania funkcji).

Przebieg zmienności funkcji z nieciągłościami, granicami to w 77 było
zadanie pewniak (i kobyła), że będzie na maturze i...
miałem go nie robić (wybierało się 3 zadania z 5) bo czasochłonne a
musiałem wyjść godzinę przed czasem aby zdążyć na pociąg bo jechałem na
Międzynarodowy Spływ na Wdzie (4-dniowy) na który rodzice z bratem
pojechali już dzień wcześniej.
Ale pani czytając zadanie z rachunku (to miałem w planie robić) stanęła
specjalnie koło mojej ławki i między każde zdanie czytane do wszystkich
wtrącała drugie do mnie w sensie jakie trudne wymyślili i kto to zrobi.
Uznając, że pewnie jest jakiś hak, którego nie widzę zrobiłem przebieg
zmienności, a że zostało mi jeszcze trochę czasu to ten rachunek
zrobiłem jako zadanie niepunktowane. Zapisałem 3 rozwiązania 3 różnymi
metodami (1. "Z wzoru Bernouliego...", 2. "Z wzoru na prawdopodobieństwo
warunkowe...", 3. "Na chłopski rozum...") uzyskując 3 razy ten sam wynik.

> Ponadto był też interesujacy rozjazd: pochodne np. pojawiały się na
> fizyce i elektronice, ale nie na matematyce. Były tam używane jako
> narzędzie, bez większej teorii.

Ja coś takiego obserwowałem na pierwszym roku. Wszyscy narzekali jak my
z tej matmy mało mieliśmy i inne przedmioty skupiały się w sumie na
matematyce im potrzebnej. Na Podstawach Miernictwa np. zamiast
dowiadywać się o metodach pomiarowych to ćwiczyliśmy zawzięcie rozkłady
Gaussa i Studenta i propagowanie niepewności poszczególnych wielkości w
wyrażeniu do wyniku końcowego.
Na szczęście matma była tylko na pierwszym roku i potem już nikomu (w
sensie wykładowców, nie studentów) jej nie brakowało.

> Często się śmieje, że te technika, które tak często pogardliwie zrównuje
> się z zawodówkami z maturą, generowały lepiej wykształconych technicznie
> studentów niż wszelakie matfizchemy, i to wcale nie z powodu matematyki
> tylko elektrotechniki...

Moje wrażenie (ale mówimy o innym okresie) było takie, że ludzie po
technikach mieli więcej problemów z matematyką i fizyką niż ci po
mat-fiz z liceum. Na pierwszym roku praktycznie jeszcze nie było
elektroniki więc to co oni potencjalnie więcej umieli nie specjalnie
pomagało przetrwać pierwszy rok.
Poza tym wydaje mi się, że w technikum badali obwody tylko w funkcji
częstotliwości i mieli problemy z ogarnięciem transformaty Laplace'a,
splotów i już nie pamiętam co tam jeszcze było.
Najtrudniejsze (matematycznie) dla mnie czasy nastały już po studiach
jak się nagle okazało, że mam prowadzić na 4 roku ćwiczenia z filtrów
cyfrowych (czas dyskretny i transformata Z). We wszystkich swoich
zeszytach znalazłem tylko jedną stronę o tym, a studenci mieli już za
sobą semestr wykładu i ćwiczeń tylko o tym :).
P.G.