Pan J.F napisał:

>> Podstawówka lokalna, budynek typu Tysiąclatka. Za Gomułki złożono nam
>> telefon w kilka miesięcy od zamieszkania (czyli "błyskawicznie"). Ale
>> to nie było regułą, władza ludowa miała swoje zdanie na temat tego,
>> komu potrzebn jest telefon w domu -- tow. Gomułka (mieszkał wtedy przy
>> sąsiedniej ulicy) uważał nawet, że "robotnik nie musi żłopać kawy".
>
> Moze i mial racje, ale co - inzynierowi sie nalezy kawa i telefon ?

Jak dla mnie, to z definicji racji nie miał. Jestem wyczulony na wszelkie
zapędy do organizowania życia innym. Z kawą również inżynier miał problem,
bo skutkiem decyzji polityczniej (czyt.: tow. Wiesław nie lubi kawy),
import był niewielki, a ceny wysokie.

> Przed wojną telefon byl dosc drogi. Nie wiem, czy robotnikow bylo stac.

Pewnie w większości nie było, ale też nie widzieli potrzeby. W ogóle
przed wojną świat inżynierów i świat robotników to były różne światy.
Inaczej mieszkali, w innych domach i w innych dzielnicach. Po wojnie
starano się to wymieszać. Ale dziwne to mieszanie było, bo chociaż
sąsiadów miało się różnych, to jeden telefon miał, drugi nie -- i to
było przewidywalne. Jeden jeździł samochodem, drugi chodził pieszo.

>>> I rezerwa numerow na "pilne przypadki" byla.
>> To w dużym mieście. Tam, gdzie centrala ma niewielką, ale konkrtną
>> liczbę numerów, na przykład 100, utrzymywanie rezerwy jest trudne.
>
> Robisz centrale na 100 nr, ale przydzielasz 50.

Inspekcja robotniczo-chłopska, potem prokurator. Dla kogo obywatelu
trzymaliście te 50 numerów? Ile w łapę boerzecie za przydział?

> Ewentualnie planujesz centrale na przyszlosciowe 500 nr,
> ale wyposazenia poczatkowo na 100.

A tu się szwagier towarzysza sekretarza sprowadził, pierwsza setka
wyczerpana, trzeba specjalnie całą drugą setkę zakładać. Hmm... jak
by to uzasadnić w podaniu do Zjednoczenia o przydział centrali.

--
Jarek