Pan J.F napisał:

>> W szkole podstawowej nie wszyscy koledzy mieli telefony. Nie mieli
>> akurat ci z rodzin robotniczych. Pamiętam też, kto z sąsiadów do
>> nas przychodził czasem zadzwonić.
>
> Hm, podstawowka byla lokalna. Czyli wszyscy z jednego osiedla.
> U mnie nowego. Wiec nikt nie mial telefonu.
> Az w ktoryms roku sie pojawily masowo.

Podstawówka lokalna, budynek typu Tysiąclatka. Za Gomułki złożono nam
telefon w kilka miesięcy od zamieszkania (czyli "błyskawicznie"). Ale
to nie było regułą, władza ludowa miała swoje zdanie na temat tego,
komu potrzebn jest telefon w domu -- tow. Gomułka (mieszkał wtedy przy
sąsiedniej ulicy) uważał nawet, że "robotnik nie musi żłopać kawy".

>> Co w tym śmiesznego? Talon to był papier wartościowy, który można
>> było rozdawać wszędzie i każdemu. A co jeśli miasto miało centralę
>> z trzycyfrową numeracją i wszystko już rozdysponowane?
>
> A co, jesli samochodow wyprodukowano ile wyprodukowano?

Nie drukowano ich bez opamiętania, jak Glapiński dwusetki. Podejrzewam,
że monitorowano długość FIFO.

>> Z tego co pamiętam, tak bywało. To znaczy niekoniecznie zabierano,
>> ktoś mógł ubrzeć w niewłasnościowym mieszkaniu, numer się "uwalniał".
>
> Wydaje mi sie, ze zasadniczo to rodzina starala sie takie mieszkanie
> zagospodarowac, z dobrodziejstwem telefonu.

Były (i są nadal) rodzaje mieszkań, których rodzina nie jest w stanie
zagospodarować.

> I rezerwa numerow na "pilne przypadki" byla.

To w dużym mieście. Tam, gdzie centrala ma niewielką, ale konkrtną
liczbę numerów, na przykład 100, utrzymywanie rezerwy jest trudne.

> A w takim Wroclawiu wiele osiedli powstało "w szczerym polu".
> Zreszta nawet niedawno tak bylo.

W Warszawie też. Warszawa w latach 50 skokowo zwiększyła swoją
powierzchnię niemal dwukrotnie. Wspomniany wcześniej Gocław to
teren lotniska sportowego zabudowany dopiero za Jaruzela. Dla
wrocławiaka ciekawą może być informacja, że stan wysoki Wisły
za wałem jest tam na poziomie drugiego piętra.

--
Jarek